و امشب را فقط امشب

برای خاطر آن لحظه های درد

کنار بستر تاریک من ، شب زنده داری کن

که من امشب برای حرمت عشقی

که ویران شد

برایت قصه ها دارم

تو امشب آخرین اشکم بروی گونه می بینی

و امشب آخرین اندوه من مهمان توست

بیا نامهربان

و امشب را کنار بستر تاریک من شب زنده داری کن

چه شبهایی که من تا صبح برایت گریه می کردم

و اندوهم همیشه میهمان گوشه و سقف اتاقم بود

قلم بر روی کاغذ لغزشی دشوار می پیمود

که من در وصف چشمانت

کلامی سهل بنویسم

درون شعر های من

همیشه نام و یادت بود

درون قصه های من

همیشه قهرمان بودی

ولی امشب کنار عکس های پاره ات آخر

تمام شعرهایم را به آتش می سپارم من

درون قصه هایم ، قهرمانهارا

به خون خواهم کشید آخر

و دیگر شعرهایم بوی خون دارد

ببخش ای خاکی خسته

اگر امشب به میل من

کنارم تا سحر بیدار ماندی

برای آخرین شب هم ز چشمت عذر می خواهم

که امشب میزبان

رنج من گشتی

«خداحافظ»

برای آخرین لحظه «خداحافظ ....!؟»

عمر کوتاه یه لبخند فرصت یک نفس و آه ه

اگه صد سال تو رو داشتم برام انگار یه قفس بود

با تو آسمونو داشتم اگه خونم یه قفس بود

لحظه های موندن تو اگه زود بود یا اگه دیر

معنیه یه لحظه می داد احظه ی عبور یک تیر

بودنت شروع یک زخم از عبور لحظه ها بود

زخم دوست داشتننیه من واسه مرگ بی صدا بود

حس از دست دادن تو حس از دست رفتنم بود

لحظه ی سوزش این زخم سردیه مرگ تو تنم بود

وقت خوب داشتن تو هر چی بود زیاد یا کم بود

عمر من بود که تموم شد یه نفس بود و یه دم بود

عشق گریه کن ولی به کسی نگو . برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببیند .

برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن . برای عشق جون خودتو بده ولی جون کسی رو نگیر

برای عشق وصال کن ولی فرار نکن . برای عشق زندگی کن ولی عاشقونه زندگی کن .

برای عشق بمیر ولی کسی رو نشکن .

برای عشق خودت باش ولی خوب باش 

ترک می کنه تا بتونه همیشه عاشقش بمونه ترکت کردم که بگم عاشقت هستم ترکت کردم که بگم

کبوتر با کبوتر باز با باز من کبوتر تو باز .

مهربونم اما همیشه عاشقتم ...

راز دل با تو چه گویم که تو خود راز دلی

دانه و لانه و پر و پرواز دلی

سلام دوستای خوبم ممنون که بهم سر زدین سال جدیدو به همتون تبریک میگم امیدوارم سالی پر

از موفقیت و پر از شادی داشته باشید  

سال ۱۳۸۸ مبارک باد

که قلبش برای تو بتپد چشمانت را با نگاه کسی آشنا کن که زندگی را

درک کند سرت را روی شانه های کسی بگذار که از صدای تپش های

قلب تو را بشناسد آرامش نگاهت را به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین

با شد  لبخندت را نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشد

رویاهایت را با چهره کسی تصور کن که زیبایی را احساس کند چشم به

راه کسی باش که تو را انتظار کشیده باشد عاشق باش اما عشق کسی

که تک تک سلول هایش تقدس عشق را درک کند

اشکهایم نمی ریزد سوی دیدن ندارد . ولی هنوز نقش لبخند معصومانه ات در خاطرم هست

هر چند که دیگر نمی بینم .

روزهایی آغوشت گرما بخش وجودم بود اما حالا در سرد ترین لحظات زندگییم فقط خاطراتی

مبهم را به خاطر می آورم و دیگر از آن آغوش گرم خبری نیست .